chevron_right
رمز موفقیت، پایبندی به هدف وتلاش در زندگی است.
کارآفرینی نوعی عبادت و ارزش آفرینی است.
chevron_left

تاریخچه جوراب

تاریخچه جوراب به ما قبل تاریخ و به دوران یونان و مصر باستان بر می گردد. بسیاری از کارشناسان معتقدند اولین جورابهای عصر حجر از پوست دباغی نشده حیوانات تهیه شده است، اما شاید بتوان گفت که اولین جورابها را کشاورزان یا جنگجویان طراحی نموده اند. آنها برای حفاظت از پاهایشان از تکه های پارچه که با بند جوراب نگهداری می شد استفاده می کردند. در روم باستان رومی ها پاهای خود را با نوارهایی از جنس چرم یا پارچه می پوشاندند. آثار کشف شده از معابد باستانی هند نیز نشان می دهد که فرهنگ پوشیدن جورابهای بند دار بلند در بین این افراد وجود داشته است. در آن زمان جورابها زیر دامن، لباس یا شلوار پنهان نمی شد و روی آنها با سنگهای نفیس و طرحهای گلدوزی شده تزئین می شد. در ایران باستان نیز روی راه پله کاخ آپادانا نقوشی از افرادی با شلوار خاص حک شده است که این شلوار به جورابی وصل گردیده است.

تاریخچه جوراب

در واقع قدیمی ترین جوراب کشف شده که اینک در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن وجود دارد جوراب کشباف متعلق به قرن سوم تا پنجم میلادی است که توسط کاوشگران در مقبره های مصر باستان کشف شد.

در قرن یازدهم جورابهای جدید در اروپا پدیدار شد. در آن زمان قد شلوارها تا زیر زانو کوتاه شد و برای پوشاندن قسمت پائینی پا به پوششی مانند جوراب نیاز بود که بعدها جوراب به کمربند شلوارک وصل شد. تصاویر و دست نوشته های قرن یازدهم نشان می دهد که جورابهای اولیه چندان اندازه پا نبوده است. در اکثر تصاویر جورابهایی با چروک بسیار دیده می شود. در قرن سیزدهم اروپائیان جورابهایی با اندازه و برشهای بهتر به پا می کردند. در آن دوران این نوع جورابها با تونیکهای کوتاه ظاهری شیک تر داشتند. در قرن چهاردهم با کوتاهتر شدن تونیکها جورابهای بلندتر و تنگتر مد شد. تا سال 1490 جورابها معمولاً از سیلک پنبه و مخملهای رنگی تهیه می شدند و هر پا یک جوراب متفاوت از پای دیگر داشت، یعنی جورابها جفت نبودند. بعد از آن در اواخر قرن 15 جورابها توسط ماشینهای جوراب بافی تهیه می شدند و تا قرن 17 میلادی این جورابها که معمولاً از جنس پنبه بودند رواج داشتند. در قرن 17 زمانی که چکمه های بزرگ به دنیای مد وارد شد، نوعی پاپوش کتانی زیر چکمه پوشیده می شد تا از جوراب ابریشمی محافظت کند. مردان تا اواخر قرن 18 جورابهای بلند ابریشمی به همراه کش و بند جوراب می پوشیدند، اما از آن زمان به بعد شلوارهای بلند و جورابهای کوتاه پدیدار گردید که تا کنون همچنان مد باقی مانده است. بعد از جنگ جهانی اول دامنهای کوتاه در غرب مد شد و ساقها و جورابهای بلند ابریشمی دوباره رایج شد. با کشف جورابهای نایلونی در دهه 30 و 40 استفاده از جورابهای ابریشمی میان خانمها رنگ باخت و جورابهای نایلونی مد شد. از اوایل دهه 60 جورابهای یکپارچه و بدون درز و کفه دار وارد بازار شد. از آنجا که در این دهه دامنهای خیلی کوتاه مد شده بود بسیاری از خانمها در اروپا ترجیح می دادند که به جای پوشیدن جوراب از ساق جورابهای بلند استفاده کنند. پس از دهه 60 تحول چندانی در زمینه جوراب روی نداد و تا امروز جورابهای زنانه و مردانه فقط به تناسب مدهای روز تغییر کرده اند.

ورود جوراب به ایران بدین ترتیب بود که در سال 1306 که ناصرالدین شاه به کشور انگلستان سفر کرد، به عنوان سوغاتی برای همسران خود از شهر براد فورد جوراب آورد. پس از آن جوراب کم کم به طبقات پائین رسید و متداول شد. قبل از راه اندازی اولین کارخانه جوراب بافی در ایران که در سال 1333 به همت خلیل رحیمی بنیان نهاده شد، جورابهای دست باف رایج بود که جنس آنها عمدتاً از پشم گوسفند و شتر و یا به ندرت از ابریشم بود. سال 1345 ماشینهای جوراب بافی ایتالیایی و چینی وارد ایران شدند. ماشینهای جوراب بافی کامپیوتری سال 1364 به ایران رسید که ابتداپایتخت جوراب فقط جورابهای زنانه می بافتند ولی از سال 70 به بعد ماشینهای کامپیوتری کاملتری به بازار ایران آمد که همه نوع جورابی تولید می کنند.

قابل ذکر است که پایتخت جوراب جهان شهر فورت پین یکی از شهرهای ایالت آلابامای امریکا می باشد. از هر هفت جفت جوراب بافته شده در جهان یک جفت آن در این شهر تولید می شود. در ورودی این شهر جورابی بزرگ قرار گرفته که روی آن "پایتخت جوراب جهان"حک شده است.

   

در یکی از خیابانهای اصلی این شهر نیز موزه جوراب بافی وجود دارد که توسط فردی به نام جان چنبرز تأسیس شده است. از اواخر سال 1800 میلادی با ورود ماشین آلات جوراب بافی کارخانه های زیادی در این شهر شکل گرفتند و هم اکنون نیز صدای دستگاههای جوراب بافی در این شهر شنیده می شود.

منابع:

http://khabarfarsi.com/ext/3690659

http://joorabsocks.blogfa.com/post/2           


Facebook    Google    LinkedIn    Twitter

برچسب ها